نیامد از دو جهان جز رخ تو در نظرم

لب تو گفتا: اینک دلت به جان آمد

بدید تا نظر از دور ناردان لبت

بسا که چشم مرا آب در دهان آمد

از آنگهی که مرا چشم در جهان آمد

ز روشنایی روی تو در شب تاریک

نمی توان به سر کوی تو نهان آمد