وآن را که قبول عشقت افتاد

بختش همه دربدر دواند

وآن را که عنایت تو ره داد

جز بر در تو رهی نداند

جان را بدهد، غمت ستاند

عاشق که گذر کند به کویت

جان پیش سگ درت فشاند