تا صبحدمی به دل رساند

بیچاره دلم که کشته توست

دور از رخ تو نمی تواند

بویی به نسیم کوی خود ده

کین مرده به بوت زنده گردد

وز عشق رخت کفن دراند

مگذار که خسته دل عراقی