بیمار دلم، خسته جگر از غم عشقش

یادآورد از من دگر آن یار که داند؟

خون شد جگرم از غم و اندیشه آن دوست

خشنود شود از من غمخوار که داند؟

آید به عیادت بر بیمار که داند؟

ای دشمن بدخواه، چه باشی به غمم شاد؟

باشد که شود دوست دگربار که داند؟