در گوش دلم گفت صبا دوش: عراقی

در هر چمنی طبله عطار گشادند

مانا که صبا کرد پریشان سر زلفین

کز بوی خوشش نافه تاتار گشادند

در بند در خود، که در یار گشادند

چشم سر اغیار ببستند ز غیرت

آنگاه در مخزن اسرار گشادند