چه تندرستان خود را ناتوان دارند؟

ز آب دیده و تاب دل است غمازی

وگرنه راز تو بیچارگان نهان دارند

غلام غمزه بیمارتم که از هوسش

اگر کسی به شکایت بود ز دلبر خویش

ز تو عراقی و دل شکر بی کران دارند