که او نگاه به چشم خوش ایاز کند

منم چو مردم چشمت، به من نگاهی کن

که اهل دیده به مردم نگاه باز کند

چگونه دوست ندارد ایاز را محمود؟

ز جور تو بگریزم، برم به عشق پناه

که از غم تو مرا عشق بی نیاز کند

نیاز و ناز من و تو فرود برد به دمی