این نه مسجد که به هر لحظه درش، بگشایند

نغز پرداختی آخر تو نگویی که چه بود؟

گفتمش: در بگشا، گفت: برو، هرزه مگوی

تا درین وقت ز بهر چو تویی در که گشود؟

تا تو اندر دوی، اندر صف پیش آیی زود

این خرابات مغان است و درو زنده دلان

شاهد و شمع و شراب و غزل و رود و سرود