یک شبی با خیال او گفتم:

ناله بیدلان زار بود

نفس عاقشان او باشد

آن کزو چرخ را مدار بود

چند مسکین در انتظار بود؟

روی بنما، که جان نثار کنم

گفت: جان را چه اعتبار بود؟