شادمانی جانی که او را چون تو جانانی بود

ای خوشا دل کاندر او از عشق تو جانی بود

خرم آن خانه که باشد چون تو مهمانی در او

مقبل آن کشور که او را چون تو سلطانی بود

زنده چو نباشد دلی کز عشق تو بویی نیافت؟