زان نفس بر جان من هر لحظه تاوانی بود

هر که رویت دید و دل را در سر زلفت نبست

در حقیقت آدمی نبود که حیوانی بود

در همه عمر ار برآرم بی غم تو یک نفس

آفتاب روی تو گر بر جهان تابد دمی

در جهان هر ذره ای خورشید تابانی بود

در همه عالم ندیدم جز جمال روی تو