بیا در گلشن ای بی دل، به بوی گل برافشان جان

که بوی او شفای جان هر بیمار می آید

نسیم خوش مگر از باغ جلوه می دهد گل را

که آواز خوش از هر سو ز خلقی زار می آید

که از گلزار و گل امروز بوی یار می آید

گل از شادی همی خندد، من از غم زار می گریم

که از گلشن مرا یاد از رخ دلدار می آید