که در چشمم ز یاد او دمی صدبار می آید

گل از شادی همی خندد، من از غم زار می گریم

که از گلشن مرا یاد از رخ دلدار می آید

ز بستان هیچ در چشمم نمی آید، مگر آبی

اگر گلزار می آید کسی را خوش، مرا باری

نسیم کوی او خوشتر ز صد گلزار می آید

مرا چه از گل و گلزار؟ کاندر دست امیدم