القصه به جانم از عراقی

دارند سگان کوی تو عار

پندار که مشت خاک باشم

زیر قدم سگ درت خوار

مگذار، کزو نماند آثار

بالجمله تو باشی و تو گویی

او کم کند از میانه گفتار