از پیشگه وصل چو برخاست عراقی

جویای سر زلف چو شستیم دگربار

کان جان که نسیم سر زلف تو به ما داد

هم با سر زلف تو فرستیم دگربار

با تو دمکی خوش بنشستیم دگربار