غم بر دل ما تاختن آورد ز عشقش

صدبار بمردیم و بزادیم دگربار

دیدیم که بی عشق رخش زندگیی نیست

بی عشق رخش زنده مبادیم دگربار

با این همه غم، بین که چه شادیم دگربار

شد در سر سودای رخش دین و دل ما

بنگر، دل و دین داده به بادیم دگربار