کسی کاهل مناجات است او را کنج مسجد به

چو عاشق می شوم باری، بدان رخسار اولی تر

ز رویش هرچه بگشایم نقاب روی او اولی

ز زلفش هر چه بر بندم، مرا زنار اولی تر

مرا، کاهل خراباتم، در خمار اولی تر

فریب غمزه ساقی چو بستاند مرا از من

لبش با جان من در کار و من بی کار اولی تر