به شادی چون نیم لایق، مرا تیمار اولی تر

دلی کز یار خود بویی نیابد تن دهد بر باد

چنین دل در کف هجران اسیر و زار اولی تر

وصال او نمی یابم، تن اندر هجر او دارم

چو درد او بود درمان، تن من ناتوان خوشتر

چو زخم او شود مرهم، دلم افگار اولی تر

چو روزی من از وصلش همه تیمار و غم باشد