همی کن ناله و زاری، که عاشق زار اولی تر

چو روزی من از وصلش همه تیمار و غم باشد

به هر حالی مرا درد و غم بسیار اولی تر

دلا، چون عاشق یاری، به درد او گرفتاری

هر آنچه آرزو داری برو از درگه او خواه

ز هر در، کان زند مفلس، در دلدار اولی تر

عراقی، در رخ خوبان جمال یار خود می بین