گرد لعل تو همی گردد نبات

در جهان تنگ است چون دلها شکر

من چرا سودایی لعلت شدم

از مزاج ار می برد سودا شکر؟

نی، طمع دارد از آن لبها شکر

گرد بر گرد لب شیرین تو

طوطیان بین جمله سر تا پا شکر