درین خرابه تو خود کی قدم نهی؟ حاشاک

بیا، که خانه دل پاک کردم از خاشاک

به لطف صید کنی صدهزار دل هر دم

ولی نگاه نداری تو خود دل غمناک

کدام دل که به خون در نمی کشد دامن؟