که هر چه غیر تو باشد بسوزد آن را پاک

کجاست آتش شوقت که در دل آویزد؟

چنان که برگذرد شعله دلم ز افلاک

ز شوق در دل من آتشی چنان افروز

اگر بسوخت، عراقی، دل تو زین آتش

ببار آب ز چشم و بریز بر سر خاک