شعله ای هر دم برافروزد رخ تابان دل

طاق ایوانش خم ابروی جانان من است

قبله جان من آمد زین قبل ایوان دل

تا به رنگ خود برآرد هر که یابد در جهان

چون نگار من به هر رنگی بر آید هر زمان

لاجرم هر دم دگرگون می شود الوان دل

خود دو عالم در محیط دل کم از یک شبنم است