کی پدید آید نمی در بحر بی پایان دل؟

چون نگار من به هر رنگی بر آید هر زمان

لاجرم هر دم دگرگون می شود الوان دل

خود دو عالم در محیط دل کم از یک شبنم است

از بهشت و زینت او در جهان رنگی بود

کان بهشت آراستند، اعنی سرابستان دل

بر بساط دل سماط عیش گستردند، لیک