وقت است اگر به لطف دمی دست گیریم

با او بگفتمی که: من از یار مانده ام

دستم بگیر، کز غمت افتاده ام ز پای

کارم کنون بساز، که از کار مانده ام

کاندر چه فراق نگونسار مانده ام

ور در خور وصال نیم مرهمی فرست

از درد خویشتن، که دل افگار مانده ام