غم خواره و مونسم تو بودی

چون من ز میان کار رفتم

بردند به اضطرارم، ای دوست،

زین جا نه به اختیار رفتم

بی مونس و غمگسار رفتم

از خلق کریم تو ندیدم

یک عهد چو استوار، رفتم