یک عهد چو استوار، رفتم

غم خواره و مونسم تو بودی

بی مونس و غمگسار رفتم

از خلق کریم تو ندیدم

چون از لب تو نیافتم کام

ناکام به هر دیار رفتم

نایافته مرهمی ز لطفت