نایافته مرهمی ز لطفت

یک عهد چو استوار، رفتم

چون از لب تو نیافتم کام

ناکام به هر دیار رفتم

دل خسته و جان فگار رفتم

شکرانه بده، که از در تو

چون محنت روزگار رفتم