همی گفتم که: ناگاهی، بمیرم در غم عشقت

نه دل در دست و نه دلبر، شبت خوش باد من رفتم

مرا گویی که: ای عاشق، نه ای وصل مرا لایق

تو را چون نیستم در خور، شبت خوش باد من رفتم

نکردی گفت من باور، شبت خوش باد من رفتم

عراقی می سپارد جان و می گوید ز درد دل:

کجایی؟ای ز جان خوشتر ، شبت خوش باد من رفتم