او بود گلستان ها ، صحرا همه او دیدم

آرام دل غمگین جز دوست کسی مگزین

فی الجمله همه او بین، زیرا همه او دیدم

دیدم گل بستان ها ، صحرا و بیابان ها

هان! ای دل دیوانه، بخرام به میخانه

کاندر خم و پیمانه پیدا همه او دیدم

در میکده و گلشن، می نوش می روشن