مگر روزی سر از جیبت برآرم

به بوی آنکه دامان تو گیرم

نشسته بر سر ره چون غبارم

در آویزم به دامان تو یک شب

عراقی، دامن او گیر و خوش باش

که من با تو درین اندیشه یارم