لب شیرین تو گفتا: ز من پرس

چه انصاف است؟ چندین جان ندارم

خیالت با دل من دوش می گفت

که: این درد تو را درمان ندارم

که من با تو بگویم کان ندارم

وگر لطف خیال تو باشد

عراقی را چنین حیران ندارم