تا بر سر کوت جان فشانم

گفتی که: بمردی از غم ما

تعجیل مکن که اندر آنم

اینک به در تو آمدم باز

افسوس بود که بهر جانی

از خاک در تو بازمانم

مردن به از آن که زیست باید