عجب تر آنکه می بینم جمال تو عیان، لیکن

چرا درد دل خود را دگر درمان نمی دانم؟

نمی یابم تو را در دل، نه در عالم، نه در گیتی

کجا جویم تو را آخر من حیران؟ نمی دانم

نمی دانم چه می بینم من نادان؟ نمی دانم

همی دانم که روزوشب جهان روشن به روی توست

ولیکن آفتابی یا مه تابان؟ نمی دانم