آن رفت، دریغا! که مرا دین و دلی بود

هیهات! که دور از تو همه ساله چنینم

دارم هوس آنکه ببینم رخ خوبت

پس جان بدهم، نیست تمنی بجز اینم

از دولت عشق تو نه دل ماند و نه دینم

از بهر عراقی، به درت آمده ام باز

فرمای جوابی، بروم یا بنشینم؟