سوز دل را مرهم از مژگان دیده ساختیم

ما چو قدر وصلت، ای جان و جهان، نشناختیم

لاجرم در بوته هجران تو بگداختیم

ما که از سوز دل و درد جدایی سوختیم

بسکه ما خون جگر خوردیم از دست غمت

جان ما خون گشت و دل در موج خون انداختیم

در سماع دردمندان حاضر آ، یارا، دمی