یلان جهان خاک بودن ترا

که یزدان سپاس ای جهان پهلوان

که دیدم ترا شاد و روشن روان

سزاوار باشد ستودن ترا

خنک آنک چون تو پسر باشدش

یکی شاخ بیند که بر باشدش

خنک آنک او را بود چون تو پشت