به گیتی بماند ترا یادگار

خنک آنک او را بود چون تو پشت

بود ایمن از روزگار درشت

خنک زال کش بگذرد روزگار

بدیدم ترا یادم آمد زریر

سپهدار اسپ افگن و نره شیر

بدو گفت رستم که ای پهلوان