شب و روز آتش سودای عشقش

که نیست از وی گزیرم، با که گویم؟

به بوی وصل او عمرم به سر شد

فراقش کرد پیرم، با که گویم؟

همی سوزد ضمیرم، با که گویم؟

مرا خلقان توانگر می شمارند

من مسکین فقیرم، با که گویم؟