چنان سوزد مرا تاب غم او

همی سوزد ضمیرم، با که گویم؟

مرا خلقان توانگر می شمارند

من مسکین فقیرم، با که گویم؟

که گویی در سعیرم، با که گویم؟

هر آن غم، کز فراقش بر من آید

به دیده می پذیرم، با که گویم؟