هم به نگذارد مرا تا با سگان کوی او

زهره نه کهی برآرم، الغیاث ای دوستان

یاد نارد از من مسکین، نپرسد حال من

هم چنین یار است یارم، الغیاث ای دوستان

روزگاری می گذارم، الغیاث ای دوستان

قصه ها دارم ز جور او میان جان نهان

با کسی گفتن نیارم، الغیاث ای دوستان