جان عراقی از جهان گشت ملول و بس حزین

دولت بی ثباتشان، خوبی بی درنگشان

ابر صفت مریز اشک، از پی هجر و وصلشان

زان که چو برق بگذرد مدت صلح و جنگشان

کاهوی او رمید از آن عادت چون پلنگشان