چنان که هر که ببیند برو بگرید خون

بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطره خون

که بی تو زار چنان شد که: من نگویم چون؟

ببین که پیش تو در خاک چون همی غلتد؟

بمانده بی رخ زیبای خویش دشمن کام

فتاده خوار و خجل در کف زمانه زبون

نه پای آنکه ز پیش زمانه بگریزد