نبیند مرا زنده با بند کس

به دیدار تو رامش جان کنم

مگر بند کز بند عاری بود

شکستی بود زشت کاری بود

که روشن روانم برینست و بس

ز تو پیش بودند کنداوران

نکردند پایم به بند گران