خرم آن عاشق، که بیند آشکار

جمله ترکان جهان هندوی تو

لعل تو شیرین تر از آب حیات

زان بگو خوشتر چه باشد؟ روی تو

بامدادان طلعت نیکوی تو

فرخ آن بی دل، که یابد هر سحر

از گل گلزار عالم بوی تو