تا چه خواهد کرد با ما خوی تو؟

دل گرفتار کمند زلف تو

جان شکار غمزه جادوی تو

غمزه خونخوار تو کرد آنچه کرد

من چو سر در پای تو انداختم

بر سر آیم عاقبت چون موی تو

چون دل من در سر زلف تو شد