آرزویی در دل این ناتوان انداخته

روی بنموده جمالت، باز پنهان کرده رخ

در دل بیچارگان شور و فغان انداخته

دیدن رویت، که دیرینه تمنای دل است

چند باشد بی دلی در آرزوی روی تو؟

بر سر کوی تو سر بر آستان انداخته

بی تو عمرم شد، دریغا! و چه حاصل از دریغ؟