مانده ام در چاه هجران، پای در دنبال مار

بر سر کوی تو سر بر آستان انداخته

بی تو عمرم شد، دریغا! و چه حاصل از دریغ؟

چون نیاید باز تیر از کمان انداخته

دست در کام نهنگ جان ستان انداخته

هیچ بینم باز در حلق عراقی ناگهان

جذبه های دلربایی ریسمان انداخته؟