چو مرغ نیم کشته تپانم بسوختی

تا کی ز حسرت تو برآرم ز سینه آه؟

کز آه سوزناک زیانم بسوختی

بر خاک درگه تو تپیدم بسی ز غم

تا گفتمت که: کام عراقی ز لب بده

کامم گداختی و زبانم بسوختی