بر سر کویت چون سگان هر سحری کنم فغان

ای دو جهان غلام تو، جان و جهان کیستی؟

یافتمی به روز و شب از لب لعل تو رطب

هیچ ندانم از دو لب شهد فشان کیستی؟

هیچ نگویی: ای فلان، تو ز سگان کیستی؟